1 א ויאמר אלי  בן אדם עמד על רגליך ואדבר אתך

2 ב ותבא בי רוח כאשר דבר אלי ותעמדני על רגלי ואשמע את מדבר אלי  {פ}

3 ג ויאמר אלי בן אדם שולח אני אותך אל בני ישראל--אל גוים המורדים אשר מרדו בי  המה ואבותם פשעו בי עד עצם היום הזה

4 ד והבנים קשי פנים וחזקי לב--אני שולח אותך אליהם ואמרת אליהם כה אמר אדני יהוה

5 ה והמה אם ישמעו ואם יחדלו כי בית מרי המה--וידעו כי נביא היה בתוכם  {פ}

6 ו ואתה בן אדם אל תירא מהם ומדבריהם אל תירא כי סרבים וסלונים אותך ואל עקרבים אתה יושב  מדבריהם אל תירא ומפניהם אל תחת כי בית מרי המה

7 ז ודברת את דברי אליהם אם ישמעו ואם יחדלו  כי מרי המה  {פ}

8 ח ואתה בן אדם שמע את אשר אני מדבר אליך--אל תהי מרי כבית המרי  פצה פיך--ואכל את אשר אני נתן אליך

9 ט ואראה והנה יד שלוחה אלי והנה בו מגלת ספר

10 י ויפרש אותה לפני והיא כתובה פנים ואחור וכתוב אליה קנים והגה והי  {ס}

1 Jis kalbėjo: "Žmogaus sūnau, stokis, Aš kalbėsiu su tavimi".

2 Jam pradėjus kalbėti, dvasia pastatė mane ant kojų, ir aš klausiausi kalbančio.

3 Jis tarė: "Žmogaus sūnau, Aš siunčiu tave pas Izraelio žmones, pas maištingą tautą, kuri maištauja prieš mane. Jie ir jų tėvai priešinosi man iki šios dienos.

4 Žmonės, pas kuriuos siunčiu tave, yra įžūlūs ir nepalenkiamos širdies. Tu jiems sakyk: ‘Taip sako Dievas’.

5 Ar jie klausys, ar neklausys, nes jie yra maištinga tauta, tačiau žinos, kad pranašas buvo tarp jų.

6 Tu, žmogaus sūnau, nebijok jų ir neišsigąsk jų kalbų. Nors tave supa dilgėlės ir erškėčiai, nors gyveni tarp skorpionų, nebijok jų žodžių ir neišsigąsk jų žvilgsnių, nes jie yra maištinga tauta.

7 Kalbėk jiems mano žodžius, nepaisydamas, ar jie klausys, ar neklausys jų.

8 Tu, žmogaus sūnau, klausyk, ką tau sakau, nebūk maištininkas kaip jie. Tu valgyk, ką tau duosiu".

9 Aš pažvelgiau ir pamačiau į mane ištiestą ranką. Ranka laikė knygos ritinį.

10 Jis išskleidė ritinį prieš mane. Jame buvo prirašyta abiejose pusėse: "Raudos, dejonės ir vargai".