1 Geçimsiz kişi kendi çıkarı peşindedir, 2 İyi öğüde hep karşı çıkar.

2 Akılsız kişi bir şey anlamaktan çok 2 Kendi düşüncelerini açmaktan hoşlanır.

3 Kötülüğü aşağılanma, 2 Ayıbı utanç izler.

4 Bilge kişinin ağzından çıkan sözler derin sular gibidir, 2 Bilgelik pınarı da coşkun bir akarsu.

5 Kötüyü kayırmak da, 2 Suçsuzdan adaleti esirgemek de iyi değildir.

6 Akılsızın dudakları çekişmeye yol açar, 2 Ağzı da dayağı davet eder.

7 Akılsızın ağzı kendisini mahveder, 2 Dudakları da canına tuzaktır.

8 Dedikodu tatlı lokma gibidir, 2 İnsanın ta içine işler.

9 İşini savsaklayan kişi 2 Yıkıcıya kardeştir.

10 RABbin adı güçlü kuledir, 2 Ona sığınan doğru kişi için korunaktır.

11 Zengin servetini bir kale, 2 Aşılmaz bir sur sanır.

12 Yürekteki gururu düşüş, 2 Alçakgönüllülüğü ise onur izler.

13 Dinlemeden yanıt vermek 2 Ahmaklık ve utançtır.

14 İnsanın ruhu hastalıkta ona destektir. 2 Ama ezik ruh nasıl dayanabilir?

15 Akıllı kişi bilgiyi satın alır, 2 Bilgenin kulağı da bilgi peşindedir.

16 Armağan, verenin yolunu açar 2 Ve kendisini büyüklerin önüne çıkartır.

17 Duruşmada ilk konuşan haklı görünür, 2 Başkası çıkıp onu sorgulayana dek.

18 Kura çekişmeleri sona erdirir, 2 Güçlü rakipleri uzlaştırır.

19 Gücenmiş kardeş surlu kentten daha zor elde edilir. 2 Çekişme sürgülü kale kapısı gibidir.

20 İnsanın karnı ağzının meyvesiyle, 2 Dudaklarının ürünüyle doyar.

21 Dil ölüme de götürebilir, yaşama da; 2 Konuşmayı seven, dilin meyvesine katlanmak zorundadır.

22 İyi bir eş bulan iyilik bulur 2 Ve RABbin lütfuna erer.

23 Yoksul acınma dilenir, 2 Zenginin yanıtıysa serttir.

24 Yıkıma götüren dostlar vardır, 2 Ama öyle dost var ki, kardeşten yakındır insana. yıkıma gider››.

1 Quem vive isolado busca o que deseja E incomoda-se com toda a verdadeira sabedoria.

2 O tolo não tem prazer no entendimento, Mas tão somente em se revelar tal como é.

3 Quando vier o perverso, vem também o desprezo, E com a ignomínia vem o opróbrio.

4 As palavras da boca do homem são como águas profundas, E a fonte da sabedoria é como ribeiro que corre.

5 Não é bom guardar respeito à pessoa do perverso, Nem oprimir o justo no juízo.

6 Os lábios do tolo metem-se em contendas, E a sua boca provoca açoites.

7 A boca do tolo é a sua destruição, E os seus lábios são o laço da sua alma.

8 As palavras do caluniador são como doces bocados, Que penetram até o fundo das entranhas.

9 Aquele que é remisso na sua obra, É irmão do que é destruidor.

10 O nome de Jeová é uma torre forte, À qual o justo se acolhe e está seguro.

11 Os bens do rico são a sua cidade forte, E como um muro alto na sua imaginação.

12 Antes da ruína eleva-se o coração do homem, E adiante da honra vai a humildade.

13 Quem responde antes de ouvir, Estultícia lhe é e vergonha.

14 O espírito do homem o sustentará na enfermidade, Mas quem poderá levantar a um espírito quebrantado?

15 O coração do inteligente adquire conhecimento, E o ouvido dos sábios busca ao conhecimento.

16 Os presentes do homem alegram-lhe o caminho, E levam-no perante os grandes.

17 O primeiro que pleitea a sua causa parece justo; Mas vem a outra parte, e o sonda.

18 A sorte faz cessar os pleitos, E decide entre os poderosos.

19 O irmão ofendido é mais difícil de conquistar do que uma cidade forte, E tais contendas são como os ferrolhos dum castelo.

20 O ventre dum homem se fartará do fruto da sua boca, E com os renovos dos seus lábios estará satisfeito.

21 A morte e a vida estão no poder da língua, Cujos amadores comerão dos frutos dela.

22 Quem acha uma esposa, acha o bem, E alcança o favor de Jeová.

23 O pobre fala com súplicas, Mas o rico responde com asperezas.

24 Quem faz para si muitos amigos, fá-los para sua desgraça; Mas há um amigo que é mais chegado do que um irmão.