1 Ey övgüler sunduğum Tanrı, 2 Sessiz kalma!

2 Çünkü kötüler, yalancılar 2 Bana karşı ağzını açtı, 2 Karalıyorlar beni.

3 Nefret dolu sözlerle beni kuşatıp 2 Yok yere bana savaş açtılar.

4 Sevgime karşılık bana düşman oldular, 2 Bense dua etmekteyim.

5 İyiliğime kötülük, 2 Sevgime nefretle karşılık verdiler.

6 Kötü bir adam koy düşmanın başına, 2 Sağında onu suçlayan biri dursun!

7 Yargılanınca suçlu çıksın, 2 Duası bile günah sayılsın!

8 Ömrü kısa olsun, 2 Görevini bir başkası üstlensin!

9 Çocukları öksüz, 2 Karısı dul kalsın!

10 Çocukları avare gezip dilensin, 2 Yıkık evlerinden uzakta yiyecek arasın!

11 Bütün malları tefecinin ağına düşsün, 2 Emeğini yabancılar yağmalasın!

12 Kimse ona sevgi göstermesin, 2 Öksüzlerine acıyan olmasın!

13 Soyu kurusun, 2 Bir kuşak sonra adı silinsin!

14 Atalarının suçları RABbin önünde anılsın, 2 Annesinin günahı silinmesin!

15 Günahları hep RABbin önünde dursun, 2 RAB anılarını yok etsin yeryüzünden!

16 Çünkü düşmanım sevgi göstermeyi düşünmedi, 2 Ölesiye baskı yaptı mazluma, yoksula, 2 Yüreği kırık insana.

17 Sevdiği lanet başına gelsin! 2 Madem kutsamaktan hoşlanmıyor, 2 Uzak olsun ondan kutsamak!

18 Laneti bir giysi gibi giydi, 2 Su gibi içine, yağ gibi kemiklerine işlesin lanet!

19 Bir giysi gibi onu örtünsün, 2 Bir kuşak gibi hep onu sarsın! düşmanlarının konuşmasıdır.

20 Düşmanlarıma, beni kötüleyenlere, 2 RAB böyle karşılık versin!

21 Ama sen, ey Egemen RAB, 2 Adın uğruna bana ilgi göster; 2 Kurtar beni, iyiliğin, sevgin uğruna!

22 Çünkü düşkün ve yoksulum, 2 Yüreğim yaralı içimde.

23 Batan güneş gibi geçip gidiyorum, 2 Çekirge gibi silkilip atılıyorum.

24 Dizlerim titriyor oruç tutmaktan; 2 Bir deri bir kemiğe döndüm.

25 Düşmanlarıma yüzkarası oldum; 2 Beni görünce kafalarını sallıyorlar!

26 Yardım et bana, ya RAB Tanrım; 2 Kurtar beni sevgin uğruna!

27 Bilsinler bu işte senin elin olduğunu, 2 Bunu senin yaptığını, ya RAB!

28 Varsın lanet etsin onlar, sen kutsa beni, 2 Bana saldıranlar utanacak, 2 Ben kulunsa sevineceğim.

29 Rezilliğe bürünsün beni suçlayanlar, 2 Kaftan giyer gibi utançlarıyla örtünsünler!

30 RABbe çok şükredeceğim, 2 Kalabalığın arasında Ona övgüler dizeceğim;

31 Çünkü O yoksulun sağında durur, 2 Onu yargılayanlardan kurtarmak için.

1 Ó Deus do meu louvor, não te cales;

2 Porque eles abrem contra mim boca iníqua e cheia de dolo, Contra mim falam com língua mentirosa.

3 Cercam-me também com palavras de ódio, E sem causa fazem-me guerra.

4 Em troca do meu amor tornam-se os meus adversários. Mas eu me dedico à oração.

5 Retribuíram-me o mal pelo bem, E o ódio pelo amor que lhes tenho.

6 Coloca sobre ele um homem perverso, E esteja à sua direita um adversário.

7 Quando ele for julgado, saia condenado; E em pecado se lhe torne a sua súplica.

8 Sejam poucos os seus dias; E tome outro o seu ofício.

9 Fiquem órfãos os seus filhos, E viúva, sua mulher.

10 Andem errantes seus filhos, e mendiguem; E esmolem longe das suas habitações arruinadas.

11 Que um credor arme laço a tudo quanto tem; Esbulhem-no estranhos do fruto do seu trabalho.

12 Não haja quem lhe estenda benignidade, Nem haja quem se compadeça de seus órfãos.

13 Seja extirpada a sua posteridade, Na próxima geração apague-se o seu nome.

14 Seja recordada por Jeová a iniqüidade de seus pais, E não seja apagado o pecado de sua mãe.

15 Estejam eles sempre diante de Jeová, Para que ele faça desaparecer da terra a memória deles;

16 Porquanto não se lembrou de usar de benignidade, Mas perseguiu ao aflito e ao necessitado E ao de ânimo abatido, para lhes tirar a vida.

17 Ele amou a maldição, e ela veio ter com ele; Não teve prazer na bênção, e ela se apartou dele.

18 Vestiu-se também de maldição como dum vestido, Dentro dele penetrou ela como água, E nos seus ossos como azeite.

19 Seja-lhe como vestido com que ele se cobre, E como o cinto com que sempre anda cingido.

20 Da parte de Jeová é esta a recompensa dos meus adversários, E daqueles que falam mal contra a minha alma.

21 Mas tu, Jeová Senhor, toma a minha parte por amor do teu nome: Pois que é boa a tua benignidade, livra-me.

22 Porque eu sou aflito e necessitado, E dentro de mim está ferido o meu coração.

23 Vou-me como a sombra que declina; Sou arrebatado como um gafanhoto.

24 Bambaleiam os meus joelhos por efeito do jejum, E a minha carne está privada de gordura.

25 Quanto a mim, tornei-me para eles objeto de opróbrio; Ao verem-me eles, meneiam a cabeça.

26 Ajuda-me, Jeová, Deus meu, Salva-me segundo a tua benignidade,

27 Para que saibam que nisto está a tua mão, Que tu, Jeová, fizeste isto.

28 Amaldiçoem eles, mas abençoa tu; Envergonhados sejam os que se levantam, Mas regozije-se o teu servo.

29 Vistam-se de ignomínia os meus adversários, E da sua própria vergonha cubram-se como dum manto.

30 Muitas graças darei a Jeová com a minha boca, E no meio da multidão o louvarei,

31 Porque ele se coloca à mão direita do necessitado, Para o salvar dos que julgam a sua alma.