1 Salmo de Davi, quando se achava no deserto de Judá. Ó Deus, vós sois o meu Deus, com ardor vos procuro. Minha alma está sedenta de vós, e minha carne por vós anela como a terra árida e sequiosa, sem água.2 Quero vos contemplar no santuário, para ver vosso poder e vossa glória.3 Porque vossa graça me é mais preciosa do que a vida, meus lábios entoarão vossos louvores.4 Assim vos bendirei em toda a minha vida, com minhas mãos erguidas vosso nome adorarei.5 Minha alma saciada como de fino manjar, com exultante alegria meus lábios vos louvarão.6 Quando, no leito, me vem vossa lembrança, passo a noite toda pensando em vós.7 Porque vós sois o meu apoio, exulto de alegria, à sombra de vossas asas.8 Minha alma está unida a vós, sustenta-me a vossa destra.9 Quanto aos que me procuram perder, cairão nas profundezas dos abismos,10 serão passados a fio de espada, e se tornarão pasto dos chacais.11 O rei, porém, se alegrará em Deus. Será glorificado todo o que jurar pelo seu nome, enquanto aos mendazes lhes será tapada a boca.

1 Psalmo de David, kiam li estis en la dezerto de Judujo. Ho Dio, mia Dio, Vin mi fervore serĉas; Soifas pri Vi mia animo, sopiras pri Vi mia karno, En lando seka, sensuka, kaj senakva.2 Mi volus vidi Vin en Via sanktejo, Vidi Vian forton kaj gloron.3 Ĉar Via favoro estas pli bona ol vivo; Miaj lipoj Vin gloras.4 Tiel mi Vin gloradus en la daŭro de mia vivo, Levadus miajn manojn pro Via nomo.5 Kvazaŭ de graso kaj oleo satiĝus mia animo, Kaj per vortoj de kanto Vin gloradus mia buŝo.6 Kiam mi rememoras Vin sur mia lito, En ĉiuj partoj de la nokto mi meditas pri Vi.7 Ĉar Vi estis por mi helpo, Kaj en la ombro de Viaj flugiloj mi ĝojas.8 Mia animo algluiĝis al Vi; Min subtenas Via dekstra mano.9 Kaj tiuj, kiuj penas pereigi mian animon, Iros en la profundon subteran.10 Ili estos mortigitaj per glavo, Fariĝos akiro de vulpoj.11 Kaj la reĝo ĝojos per Dio; Triumfos ĉiu, kiu ĵuras al Li; Ĉar ŝtopiĝos la buŝo de tiuj, kiuj parolas malveron.