1 Kai Izraelis iš Egipto išėjo, Jokūbo namai pagonių tautą paliko,2 Judas buvo Jo šventykla, Izraelis­Jo karalystė.3 Pamatė jūra ir pabėgo, atgal pasitraukė Jordanas.4 Kalnai šokinėjo kaip avys, kalvos­kaip ėriukai.5 Kas gi tau, jūra, ko pabėgai? Kodėl pasitraukei, Jordane?6 Kalnai, ko šokinėjate kaip avys, kalvos­kaip ėriukai?7 Drebėk, žeme, Viešpaties akivaizdoje, Jokūbo Dievo akivaizdoje.8 Jis pavertė uolą vandeniu, iš akmens šaltiniai ištryško!

1 Aleluia. Quando Israel saiu do Egito, e a casa de Jacó se apartou de um povo bárbaro,2 a terra de Judá tornou-se o santuário do Senhor, e Israel seu reino.3 O mar, à vista disso, fugiu, o Jordão volveu atrás.4 Os montes saltaram como carneiros; as colinas, como cordeiros.5 Que tens, ó mar, para assim fugires? E tu, Jordão, para retrocederes para a tua fonte?6 Ó montes, por que saltastes como carneiros, e vós, colinas, como cordeiros?7 Ante a face de Deus, treme, ó terra,8 por quem o rochedo se mudou em lençol de água, e a pedra em fonte de água viva.